Bang in het donker

Sinds oud en nieuw, eigenlijk al sinds half december, wil Curtis liever niet naar buiten. Hij is heel bang voor de knallen en blijkbaar is nog niet bij iedereen het vuurwerk op, want er wordt nog steeds geknald. Allerlei trucs hebben we al uitgehaald om hem toch mee te krijgen. Gepaaid en boos gedaan, het helpt allebei niet. Zodra hij denkt dat hij mee uit moet, gaat hij hard blaffend midden in de kamer staan, een beetje met zijn kop naar beneden alsof hij dagelijks ernstig geslagen wordt. En als hij al mee naar buiten gaat, bedenkt hij zich na drie stappen, wringt zich uit de riem en gaat terug naar huis. Soms lukt een trucje wel: als Ar eerst met Olle gaat en ik start als Olle net uit het zicht is. Ik roep dan: Curtis, waar is Olle? En met een beetje geluk kunnen we dan van start, als een soort speurtocht in optocht.... Dezelfde truc werkt soms met Niels. Want hoe bang Curtis ook is, als Niels uit het zicht is, komt zijn drijversinstinct naar boven en moet hij hem zoeken... We hebben net nieuwe overburen, die zullen wel denken: wat een rare lui daar aan de overkant. Vandaag heb ik ontdekt dat Curtis wel gewoon mee gaat halverwege de middag, dus voorlopig proberen we dat dan maar. Zou hij dan toch gewoon bang in het donker zijn?