Diva

We hebben al veel verschillende honden gehad, elke hond heeft zo zijn eigenaardigheden. De ene hond is meer een smeerpoets dan de andere. De ene hond gaat (te) graag het water in, de andere is geen waterrat. Maar een hond met diva-gedrag, die hadden we nog nooit.Paddy is een echte diva. En als er iets gebeurt dat hem niet aanstaat, staat hij in één keer stokstijf stil tot iemand hem komt redden.We merkten het de eerste keer op het strand al. Rondjes rennen in het zand is helemaal leuk. Maar dat water, dat had er niet bij gehoeven voor Paddy. Nog niet met één teen gaat hij het water in. Je kunt nog zo je best doen als baasje, met lekkertjes, dummy’s, ballen of stokken. Je kunt zelf gaan zwemmen en net doen of je verdrinkt. Paddy komt je echt niet redden.Het lastige met golven is, dat je niet precies weet wanneer ze komen. Dus voor de zekerheid loopt Paddy graag een stukje weg van de zee. Dat je daar al rennend soms opeens in een diepe poel terecht kan komen, heeft hij inmiddels ook ervaren. Zo’n plas vóór de zee, waar je per ongeluk in loopt, kan plotseling heel diep zijn. Vanuit puppy-power-rengalop stond Paddy meteen helemaal stil. Stokstijf in het water. Met zo’n blik van: ik weet niet wat er gebeurd is, maar ik zet voor de zekerheid geen stap meer. Een volle minuut stond hij te wachten tot iemand hem kwam redden, pas toen grote broer hem kwam halen, durfde hij samen met hem weer naar het droge te lopen.Als het regent, wil Paddy liever niet naar buiten. Hij gaat met zijn buik plat op de grond in de kamer liggen, zodat je zijn tuig niet om kunt doen. Vervolgens gaat hij de eerste meters buiten in zijn achteruit. Hij loopt met een grote boog om plassen heen. Is het gras nat? Dan plast hij liever op de stoeptegels ernaast. Toen er natte bladeren op de oprit lagen, hebben we een week lang via het pad van de buren naar de straat moeten lopen, tot de straat geveegd was, want daar konden we echt niet overheen lopen.Het tuig moet ook precies goed zitten. Op het moment dat je hem aanlijnt, staat hij helemaal stil. En als er iets gedraaid of te strak zit, dan gaat hij vervolgens ook echt niet lopen. Tijdens de wandeling moet je de riem goed omhoog houden, want als die op zijn rug rust, staat hij stil en kijkt dan verwijtend om. Zo kan je toch niet lekker lopen? Laatst was het tuig aan één kant los gegaan. Meteen had hij een blik van: help, wat nu?In die heerlijke OES-vacht blijven takjes en stekelballetjes makkelijk plakken. Denk maar niet dat je dan nog een stap kunt zetten.Vandaag liepen we in de harde wind. Heerlijk lopen met wapperende haren! Alleen liever niet met wind mee, want die wind op je billen, daar houdt meneer niet van. Wat een portret…. Ik vraag me af of het typisch bobtailgedrag, of bijzonder Paddygedrag is…..