Dom kijken

Sinds kort heeft Olle ontdekt dat je, als je op de stoel gaat zitten, door het voorkamerraam naar buiten kunt kijken. Als Curtis mee mag met de baas en Olle niet (wat Olle niet snapt en moeilijk kan verkroppen) neemt hij een spurt van de gang naar het raam, springt zo hard op de stoel dat de stoel een meter verschuift en kijkt dan, met z’n voorpoten op de rugleuning van de stoel, net zolang tot Curtis weer in aantocht is. Dan gaat de spurt in omgekeerde volgorde, terug naar de gang en voordeur.Gisteravond was het weer zover. Curtis mee met de baas, Olle in gestrekte draf richting stoel en raam. Alleen was er 1 ding anders dan anders: het rolluik zat al dicht. Je had echt het gezicht van Olle moeten zien: hij springt op de stoel, kijkt naar buiten en ziet….niets! Ik heb nog nooit een Beardie zo dom zien kijken. Van de stoel af, op stoel twee en nog eens kijken, Olle ziet nog steeds….niets! Nou, daar snapte hij echt helemaal niets van. Hij heeft nog een poosje op de bank gezeten met z’n neus richting raam en het toen met een grote zucht opgegeven. Er zijn toch dingen, die gaan een Beardie boven z’n pet…