Dynamiek

Een pup in huis geeft grote veranderingen. Nu Paddy een broertje (Bamse) heeft gekregen, is het aanpassen geblazen. Grappig hoe bij ons in huis in korte tijd de dynamiek tussen Paddy en Bamse compleet veranderd is. 

Toen hij voor het eerst binnenkwam, begon Bamse meteen te gillen als een mager speenvarken bij het zien van Paddy: wat een grote, pluizige engerd. Paddy was helemaal flabbergasted. Hij was helemaal enthousiast begonnen, maar maakte meteen terugtrekkende bewegingen van schrik.

Eigenlijk schrok ik er een beetje van. Wat een geluid kwam er uit die pup, als dat maar goed komt dacht ik. Stel je voor, dat ze niet matchen?

De theorieën over hoe je een pup in een nieuw gezin brengt verschillen enorm. Van: ze moeten het zelf maar uitzoeken, bescherm de pup tegen de grote hond tot bescherm de grote hond tegen de pup. 

Wij hebben om te beginnen beide honden aangelijnd en zijn elk aan de andere kant van de tuin gaan zitten. En daarna ben ik elke keer een stoel opgeschoven, steeds dichterbij. Op een gegeven moment heb ik Bamse losgelaten en ben ik zelf naast Paddy gaan zitten. Bamse kwam achter me aan, maar zorgde er wel voor dat er een stoel tussen bleef. Paddy was nieuwsgierig, maar rustig.

Toen we er gerust op waren, hebben we ze allebei losgelaten onder toezicht. Paddy was eerst heel voorzichtig, Bamse ging meteen op zijn rug. Vanaf dat moment zijn ze elkaar steeds meer gaan opzoeken, waarbij Paddy af en toe aangeeft er klaar mee te zijn. Er bestaat zoiets als puppy-credits: een pup kan een hoop maken bij een oudere hond. Maar ook daar zijn grenzen aan.Want Bamse neemt een aanloopje en springt gewoon bovenop Paddy en dat hoeft hij ook niet voor lief te nemen, dus dat is oke. Nadat de rangorde weer even duidelijk is, spelen ze weer lief verder. Soms moeten we ingrijpen, omdat we het voor Bamse te wild vinden gaan. Want Paddy is af en toe nog steeds een ongeleid projectiel. En de gekke vijf minuten van Bamse (heel gewoon bij puppen), slaan gewoon over op Paddy. En dan is er geen houden meer aan.

Na een paar dagen in het park ging Paddy Bamse beschermen tegen andere honden. Zo van: je mag even aan hem snuffelen, maar hij hoort bij mij dus pas op. Hoe snel dat gaat is heel bijzonder. Bamse is nu kleine broer die op de bescherming van zijn grote broer kan rekenen. Hoe lief is dat.

Het gaat nu zelfs zover dat Bamse eigenlijk liever met dan zonder Paddy wandelt. Als ik alleen met hem op pad ga, loopt hij de hele tijd achterom te kijken of zijn broer er al aankomt. Als we een beetje vaart willen maken, moet Paddy voorop lopen, dan komt het goed.

Wat grappig is, is dat Paddy nu opeens heel erg speels is geworden. Hij keek voorheen niet om naar de grote bak met hondenspeeltjes en lag een groot deel van de dag te slapen. Die tijd is voorbij. Het is Paddy die nu met één van de puppyspeeltjes aankomt, om Bamse uit te dagen. Er worden trekspelletjes gedaan met knotsen en touwen, maar vooral met hand- en theedoeken, zo van het haakje in de keuken. De Hema heeft aan ons een goede klant de komende tijd vrees ik…