Geen echte Newf

Toen we weer voor een Newfoundlander gingen, zagen we het al helemaal voor ons: lekker zwemmen met hem in de plas en in zee, elke sloot in, waterwerken….. net als met onze eerste Newf, die een echte waterwerker was. Dus zodra het enigszins kon, togen wij naar de waterwerkclub Bollenstreek, de verwachtingen hoog gespannen. Diggle vond het heel gezellig, al die hondjes. En zijn broertje was er ook, helemaal leuk. Maar dat zwemmen? Hij wilde wel mee in de boot, maar dat je dan helemaal terug moest zwemmen en de baas in de boot bleef, dat vond hij niet zo leuk. En als je al een keer gezwommen had, moest je na een poosje nog een keer! Diggle was een luie zwemmer en moest een zwemvest aan om een beetje goed boven water te blijven. Kortom: geen natuurtalent. Ook later is hij nooit een zwemliefhebber geworden. Als de baas mee in het water gaat en er veel lekkertjes aan te pas komen, wil hij wel een keer de dummie halen. Maar als je voor een tweede keer gooit, kijkt hij je aan van: ‘ja dag, die heb ik net teruggebracht, ik blijf niet aan de gang’. We hebben veel bekijks op het strand, met de baas in het water, soebattend en lokkend met vuurtoren dummie (want die was zo leuk dachten wij) en lekkertjes, en Diggle met strakke lijn zo ver mogelijk bij de zee vandaan: mij niet gezien…

Dus we twijfelden een beetje: zou het wel een echte Newf zijn?