Grote blij

Je hebt verschillende soorten blij. Een beetje blij, meer dan een beetje blij en grote blij. Paddy doet alleen aan grote blij. Hij is enthousiast over alles, doet mee met elk spelletje, begroet iedereen met enorm enthousiasme (ook als hij genegeerd wordt). Niets mis met grote blij hoor, maar bij Paddy is er wel een probleempje. Wat als hij heel blij is, dan gaat hij lekken. Niet een klein beetje, maar echt hele plassen doet hij  dan. Op de mat, als je van de trap komt. Of op de schoenen van wie hij wil begroeten.Gisteren kwam ik thuis uit mijn werk. Handen vol: handtas, laptoptas, jas, sleutels…. Ik stap de kamer binnen, hoor één blaf uit de tuin (heel bijzonder, want eigenlijk wordt er bij ons niet geblaft) en vervolgens komt er een grote bol pluis door de kamer scheuren, helemaal op hol geslagen.  Alsof hij mij weken niet had gezien en enorm had gemist. Hij springt in mijn armen, alles wat ik in mijn handen heb valt op de grond. Hij weet van gekkigheid niet wat hij moet doen en daarmee komt er een tsunami van plas op tas, laptop en jas. Niet rustig te krijgen.Zie dan maar te redden wat er te redden valt, met een nog steeds stuiterende pup om je heen….druipende jas naar buiten, zakken leeg (ja alleen hondensnoepjes en poepzakjes natuurlijk) en in de wasmachine. Laptop als de sodemieter uit de tas. Handtas leeg. Soppen en buiten drogen. Gelukkig schijnt de zon.Vaak weet Paddy van blijheid even helemaal geen raad met zichzelf. Hij racet van voor tot achter door de kamer, loopt alles en iedereen die daarbij op zijn pad komt gewoon ondersteboven, springt op tegen bezoek, bijt in kruizen en maakt een geluid van een babyzeehond die zijn mamma kwijt is. Berg je dan maar. Natuurlijk zijn er veel wijsheden te vinden over hoe te handelen in zo’n geval, meestal met de boodschap: negeren, negeren, negeren. Dus instrueren wij onze gasten: net doen of je hem niet ziet, loop maar gewoon door, ga maar zitten. Straks mag je met hem spelen en kroelen. Nou, dat werkt dus voor geen meter. Je kunt negeren tot je een ons weegt, Paddy houdt vol. Alle andere tactieken (van hem weglopen, boos doen) zijn op niets uitgelopen. Nu lossen we het als volgt op: zodra Paddy zo’n bui heeft, stoppen we een (liefst groot) speeltje in zijn mik. Een beer, een grote knots, een bal. Vervolgens slaat hij daarmee op hol, put zichzelf uit en dan keert de rust eindelijk terug. Tot de volgende ronde. Er bestaat blijkbaar toch iets als té blij…