Het gevaar van een aar

De grasaren die zo onschuldig staan te wuiven in de wind kunnen zomaar opeens, veel minder onschuldig, zich een weg banen door het hele lijf van je hond. Wie kent de verhalen niet? Je hoort van  grasaren in de neus, in de voet of zelfs in de penis. Ooit hadden we een hond die er eentje in zijn oor had, dus ik weet dat je moet oppassen. Maar is het nou zo dat er veel meer grasaren zijn dan vroeger, of lijkt dat maar zo?

Wij letten dus ontzettend goed op. Knippen grasaren af rondom het huis en in de straat. Kijken de honden na als we gewandeld hebben. En toch, bij het borstelen kom je ze nog steeds tegen.
Vorige week donderdag had Paddy opeens een gaatje in zijn poot. Even na laten kijken bij de dierenarts dachten wij. De dierenarts van dienst had niet veel ervaring en gaf het advies: even afwachten, ik kan niet uitsluiten dat het een grasaar is, of een allergie of misschien moeten we het aanprikken want het kan ook kanker zijn. Kom maandag maar terug.
We stonden een beetje beteuterd buiten na dit bezoek. Het voelde niet goed.
Eenmaal thuis op de bank belde onze vaste dierenarts. Of we de volgende ochtend vroeg wilden komen, want ze had een foto ontvangen en ze vertrouwde het niet. Nou ze had gelijk, vrijdag is Paddy geopereerd en er kwam een grasaar uit zijn poot van bijna drie centimeter. Een enorme snee en vier hechtingen, maar dat rotding is eruit.
Dus wees gewaarschuwd, ook als je goed oplet: weet dat het bij een gaatje in de huid om een grasaar kan gaan. Soms helpt een paar dagen weken met soda, maar als het niet goed voelt, ga naar de dierenarts voor het kreng ergens heel diep weg zit.