In de auto

Als we op pad gaan, zit Paddy meestal op de achterbank van de auto en Diggle achterin. Vandaag ging Diggle niet mee, dus we dachten: dan Paddy maar in de achterbak. Dat was niet de eerste keer en tot vandaag ging dat prima. Tot vandaag dus. Vandaag bedacht Paddy halverwege de rit dat op de achterbank toch veel gezelliger is. Helaas is hij niet zo lenig als gedacht óf zijn divagedrag speelde even op. Daar heeft hij ook last van als zijn tuig niet lekker zit, de riem tijdens het wandelen op zijn rug komt, of als de riem voor zijn borst hangt. Hij blijft dan stokstijf staan, in de gang, of midden op het zebrapad, net op de plek waar het gebeurt. Met zo’n blik van: wie komt mij redden, want zo kan ik niet bewegen! Nu stond hij dus met de voorpoten op de voorbank, de achterpoten nog achterin. Ja Paddy, wat nu?