Kwijl

Clumbers kwijlen niet….toch?

We hadden een newfoundlander, Diggle, dus we zijn wat gewend. Maar zoals Bamse kwijlt, niet normaal meer. Niet omdat hij iets lekkers ziet of ruikt, nee gewoon een constante stroom slobber. Als je netjes de deur uitwilt, moet je je boven omkleden en via de voordeur stiekem vertrekken, anders heb je geheid een kwalster op je broek zitten. Onderhand weten we een beetje de momenten dat we moeten opletten.

Zo schudt hij zich altijd uit aan het eind van de wandeling, tussen de voordeur en de auto. Vandaar dat op het raampje naast de voordeur altijd van die druipers zitten.

En hij heeft dezelfde neiging als we op een terras hebben gezeten en op willen stappen. Dus het een kwestie van goed plannen: iemand gaat vast betalen, we rapen jassen en tassen bij elkaar en blazen supersnel de aftocht. Want je moet er toch niet aan denken dat er zo’n slobber bij iemand in de soep landt…..