Ochtendhumeur

Curtis komt 's ochtends altijd langzaam op gang, beetje rekken en strekken, beetje rollen op het kleed, gezellig bij de tafel zitten bij het eten en dan rustigjes aan met de baas mee naar buiten.Sinds Olle er is gaat dit natuurlijk niet. Olle zit 's ochtends fris en fruitig in de bench te wachten tot we beneden komen en is er meteen helemaal. Meteen volop in actie. Snel naar buiten, poepen, plassen en hup in galop op zoek naar Curtis.Nou heeft Curtis het geluk dat hij boven slaapt en dat Olle geen trappen loopt. Dus wat doet Curtis: hij wacht zo lang mogelijk met naar beneden komen. Pas als hij denkt dat de baas met 'm uitgaat start hij langzaamaan eens op. Maar soms is hij iets te vroeg beneden en dan zijn de rapen gaar. Olle gaat vol enthousiasme met Curtis spelen, bespringt 'm, bijt in z'n sik en meer van dat soort ongein. En de rest van de dag vindt Curtis dat prima, maar 's ochtends vroeg doet hij toch chagrijnig tegen Olle! Echt snauwen en blaffen, laat me nou eens met rust! Het was ons nooit zo erg opgevallen, maar Curtis heeft echt last van een ochtendhumeur!