Olleke bolleke plons

Het zat er al een paar keer aan te komen, maar nu is het dan echt gebeurd: Olle is in de Rijn gevallen! Zo hard hij bij mijn schoonmoeder door de tuin rent, samen met Curtis, echt niet normaal. Al een paar keer heb ik mijn hart vastgehouden: daar gaat-ie in het water, maar steeds remde hij net op tijd af. Tot gisteren...De grote baas was aan het zwemmen in de Rijn, het kleine baasje stond op de steiger. Met de baas in het water werd het ineens wel erg interessant. Een paar keer heb ik Olle nog teruggeroepen, maar het water bleef trekken, totdat hij er zomaar in plonsde. Gelukkig zonk hij niet naar de bodem. Kleine baas reageerde supersnel en had 'm zo weer op het droge. En als je nou dacht dat Olle zijn lesje wel geleerd had, nou mooi niet! Hij vond het prachtig, rende als een gek rondjes door het gras. Hij zag er uit als een rat op hoge poten, geen stuiver zou je er voor geven . Maar Olle vond het heerlijk, lekker je kleffe natte vacht afvegen aan de benen van de vrouw en maar weer rondjes hollen.Arme Curtis was er helemaal zenuwachtig van geworden, hij rende blaffend om hem heen en probeerde Olle terug te drijven naar het terras, ver van het water. Van schrik viel Curtis zelf ook nog bijna in het water, z'n hele achterkant ook nat. En stinken allebei...Nu maar hopen dat Olle de smaak niet te pakken heeft, want de steiger is hoog en als hij erin springt en we zien het even niet, kan hij er niet uitkomen.En bovendien, steeds zo'n kletsnatte stinkbeardie, daar zitten we nou niet op te wachten... Moet je nagaan, we hebben nog even getwijfeld of we een newfoundlander of een beardie zouden nemen, maar newfies, dat zijn van die waterratten, laten we maar voor een Beardie gaan, die houden niet van water, toch?