Onder het mes

Gisteren is Bamse onder het mes gegaan. De operatie ging iets anders dan gepland, maar als het goed is blijft alles nu op zijn plek. Hij had een cherry eye, waarbij zijn traanklier uit zijn oog puilde. Plan was om de traanklier te behouden en vast te maken, maar hij was echt te groot. Nu is er een stukje afgehaald en hopen we maar dat het nu op zijn plek blijft zitten.

Wegbrengen van een hond naar de dierenarts en dan terug met het lege riempje, ook al weet je dat je hem straks weer op mag halen, blijft een dingetje hoor. Het prikken van het infuus ging heel lastig, omdat hij zo ruim in zijn vel zit. Ja logisch, daar moet nog flink in gegroeid worden…. Daarna plofte hij plat op de tafel, wij dachten; die is al onder zeil, maar de verdoving was nog niet ingespoten. Een komediant dus…
Gelukkig belde de dierenarts binnen een uur al dat de operatie geslaagd was.
We hadden om twee uur een afspraak om Bamse op te halen. Om twaalf uur belde de dierenarts al: of we hem alsjeblieft wilden komen halen, hij wilde zó graag naar huis. We hoorden hem buiten al balken, ze waren blij dat hij ging.

Hij voelt zich dus prima, barst van de honger maar mag nog weinig eten. Op de nazorg brief staat: uw pup zal nog een dag of twee suf en rustig zijn. Nou, dat is nog niet echt van toepassing op Bamse
Vandaag belde de assistente nog even om te vragen hoe het gaat. Met de waarschuwing: houd hem rustig, hij mag niet spelen. Hou hem weg bij Paddy en: nog tien dagen de kap om. Arme Bamse…. en wat een gedoe. De hele week dus goed oppassen, honden apart houden en oppas regelen als we zelf naar het werk moeten. Nog even volhouden. Ondertussen is Bamse gewoon weer de oude. Zie die maar eens rustig te houden…