Opgestaan

Ik schrijf eigenlijk altijd alleen maar over onze Olleke, terwijl er over Curtis ook van alles te vertellen valt. Curtis is echt een geval apart, een echte Belg zegmaar. Het is hem gelukt om een vaste plaats in onze slaapkamer te veroveren, terwijl ik echt heel erg tegen honden op de slaapkamer ben….hoe dat gekomen is vertel ik nog wel een keertje. Bij ons op de slaapkamer is het nogal koud, vooral nu het buiten vriest is de vloer niet fijn om op te slapen. Daarom ligt er een kleedje op de vloer voor Curtis. Niet dat hij daar gebruik van maakt hoor. Hij begint ’s nachts gewoon op de koude vloer. Zodra hij denkt dat we slapen, sluipt hij heel sneaky op de achterkant van het bed en maakt zich heel klein, op een rolletje. Hij weet dat als ik het merk, het uit is met de pret. Daarom waakt hij ervoor om op voeten te liggen, hij doet het echt heel voorzichtig en met beleid. Soms probeert hij in de loop van de nacht naar boven te tijgeren en ik heb ontdekt dat hij heel goed lepeltjes kan liggen: het is een keer gebeurd dat ik dacht dat Ar lekker tegen me aangekropen was, maar toen ik me omdraaide kreeg ik een natte Beardieneus tegen m’n eigen neus.Een paar nachten geleden moest ik ’s nachts naar het toilet. Ik kom terug en wat schetst mijn verbazing: mijn plekje was bezet! Curtis had het zich heel behaaglijk gemaakt op mijn warme plekje, helemaal uitgestrekt van hoofdkussen naar voeteneind. Ja vrouwtje, opgestaan is plaatsje vergaan!!!