Pimo's wassen

Het is een beetje een raar onderwerp voor een stukje, maar die Beardies van mij zijn vieze taddikken. Op de een of andere manier lukt het ze nooit om netjes uit te druppelen, als ze staan te plassen zien ze alweer iets een struik verderop, waardoor ze gewoon in hun haren plassen. Vooral Olle heeft er een handje van om al plassend alvast naar de volgende boom te lopen. Curtis doet het vooral als hij naast de fiets mee mag, dan is hij zo blij en opgewonden dat hij de tijd niet neemt om rustig te plassen. En wat krijg je dan: honden die verschrikkelijk stinken. Dus af en toe moet het gebeuren: piemels wassen. En omdat Niels vroeger altijd ‘pimo’ zei, is dat voor ons zo gebleven. Voor Curtis is het zelfs een bekend commando, als je tegen hem roept: even je pimo wassen, gaat hij zelf in bad zitten! Maar sinds de nieuwe badkamer mogen de hondjes niet meer in bad. Daarom hebben we buiten (echt heel luxe) een warmwaterdouche laten maken, speciaal voor de woefies. En daar worden dan tegenwoordig pimo’s gewassen. Maar dat is nog een heel gedoe. Omdat als je 1 hond wast, de andere zich daar tegenaan gaat bemoeien. Daar had je in de badkamer geen last van. De douchekop kun je buiten aan de muur ophangen, dat doe ik altijd als ik ‘m net aanheb, kan het alvast lekker warm worden. Prompt gaat Olle er gewoon onder staan, dus die was meteen al helemaal nat (en de bedoeling was alleen de onderkant). Olle staat constant in de weg als ik Curtis was (lekker met crèmespoeling, dat ruikt zo lekker) en is al snel natter dan Curtis is. Dan gaat Olle er met de crèmespoeling vandoor…ja wie zet dat dan ook op de grond. Als Olle aan de beurt is gaat de natte Curtis liggen rollen in het vanmorgen uit de zandbak gegraven zand, dus dat plakt er lekker aan. Kortom: de pimo’s zijn schoon, maar de rest van de honden is er niet zo van opgeknapt…