Saaie sok

Omdat we afgelopen weekend en het weekend daarvoor heel veel feestjes hadden, ontkwamen we er niet aan Olle zo af en toe mee te nemen. Nou is de ene partij hier wat meer geschikt voor dan de andere, maar afgelopen zaterdag hadden we een feest waar Olle (dachten wij) wel welkom was. Op het terrein van het wegenbouwbedrijf waar Ar werkt was een grote barbeque met allerlei activiteiten voor jong en oud. Als Olle echt vervelend zou worden, zouden we hem naar huis brengen, we waren op alles voorbereid.Sommige andere gasten van de bbq lezen mijn blog, dus die hadden grote verwachtingen van Olle. En wat doet Olle: hij slaapt de hele middag en avond! We hebben even bij het springkussen gekeken, maar aangezien Olle daar niet op mocht (had hij zeker wel gewild) verloor hij snel zijn interesse en viel in slaap. Iedereen die leuk met 'm wilde spelen om te kijken hoe dit ondeugende hondje in het echt is werd hevig teleurgesteld. Hoe vaak we niet gehoord hebben: wat een rustige pup, daar heb je zeker een makkie aan? Wat een saaie sok, is-ie altijd zo rustig? Echt, Olle gaf de hele tijd geen sjoege!Rond etenstijd was er een optreden van een band met jaren 60 rock, lekker hard.Ik was erg benieuwd hoe Olle hierop zou reageren, aangezien Beardie oren heel gevoelig zijn en Beardies over het algemeen niet van herrie houden. En een herrie was het, je kon elkaar niet meer verstaan. En Olle? Die draaide zich nog eens om en sliep rustig verder...pas toen de muziek was afgelopen werd hij wakker en dat alleen omdat hij zo langzamerhand honger kreeg...Wat een toneelspeler, nu gelooft natuurlijk niemand meer in al die verhalen.Zodra we weer thuis waren was Olle uitgerust, klaar voor nieuwe avonturen... ik kwam 'm net nog tegen met een grote appelmoes sik...wat, met m'n sik in het bord van het vrouwtje gezeten? Welnee......!