Sloopkogel

We hebben toch al echt heel wat pups opgevoed, maar zo’n sloopkogel als we nu in huis gehaald hebben, hebben we nog nooit meegemaakt. Adviezen genoeg hoor, van: doe hem in de bench, koop een kamerkennel, doe hem een muilkorf om tot geef ‘ m een tik met de krant. Misschien zijn we softies, maar een hond slaan (zelfs met de krant) is echt geen optie. De bench hebben we geprobeerd, maar hij ontsnapt overal uit, als een echte Houdini. Bovendien kan je daar niet de hele dag in zitten toch? Een muilkorf vind ik zielig en gevaarlijk als we er niet bij zijn, want hij snurkt al zo zonder. 

De tactiek tot nu toe is: waar je niet bij kunt, kun je niet slopen. Dat betekent dat we een opgeruimde kamer hebben, behalve dan de hondenspeeltjes overal. Verder hebben we een clean desk policy wat betreft aanrecht en gootsteen(want ja, daar kan hij bij), er hangt niets aan de kapstok minder dan anderhalve meter van de grond en er steken geen snoeren in stopcontacten (er zijn überhaupt zo min mogelijk apparaten met stekkers in de kamer). We hebben inmiddels een traphekje, dus boven is de veilige zone.

Bamse kan slecht alleen zijn en is dat ook niet vaak. Baasjes werken halve dagen of thuis, en anders is Grote Broer er altijd om hem gezelschap te houden. Maar alleen zijn is het probleem niet: het sloopwerk gebeurt gewoon waar je bij staat. Je draait je even om, denkt: wat is dat voor raar geluid en ja hoor, hij heeft weer iets te pakken. 

De schade van afgelopen twee weken:
-mijn winterjas (er zaten inderdaad lekkertjes in de jaszak)
-twee kookboeken van Jamie Oliver
-mijn net gekochte ceintuur (prijskaartje er nog aan)
-talloze hand- en theedoeken
-drie afwasborstels
-de metalen stop van de gootsteen
-de bak waar de speeltjes in liggen
-twee pollepels
-twee aardappelschilmesjes (alleen het handvat gelukkig)
-de leren riem van Paddy

-25% van de nieuwe aanplant in de tuin
-twee tupperware deksels

En dan is de lijst vast niet compleet. Ik moet zeggen: we zijn wel flink aan het ontspullen.

Het grootste probleem is eigenlijk dat we niet echt boos op hem kunnen worden. En als we boos doen, boeit hem dat helemaal niet. Broer Paddy kruipt onder de tafel en Bamse kijkt van: had je wat?
Bamse is nu 11 maanden oud, we houden ons maar vast aan het idee dat het een fase is, die op een gegeven moment weer over gaat. Ja toch?