Soeplepel

Olle moet naar de dierenarts. Er is iets mis met hem: hij drinkt en plast ontzettend veel. De dierenarts geeft vijf buisjes mee met de boodschap: vijf keer per dag een plas opvangen en dan inleveren voor onderzoek. Nou, dat is makkelijker gezegd dan gedaan. De eerste twee keer ging nog prima. Plasje doen is een bekend commando, nog uit de puppytijd. En dan zorgen dat je er op tijd bij bent met je soeplepel. Valt trouwens nog niet mee met die lange haren en een reu die op z’n hurken plast. De tweede keer was al moeilijker, gelukkig is er niet zoveel nodig. Daarna had Olle er genoeg van. Als hij moest plassen en het vrouwtje met de soeplepel zag, kneep hij af. En als de soeplepel niet in de buurt was, ging hij snel in de tuin een plas doen. Dan maar tijdens het uitlaten. Flink voor gek gestaan: baasje met Olle aan de lijn, vrouwtje er achteraan met haar soeplepel……uiteindelijk is het gelukt.Toen hoorden we maar niets van de dierenarts. Geen bericht, goed bericht? Nou nee, niet dus. De buisjes urine waren kwijtgeraakt in de praktijk. Dus het moest opnieuw! Weer dat hele circus….. De uitslag was niet goed, bloedonderzoek volgde. Daar bleek niets afwijkends te vinden. Gelukkig maar. De dierenarts heeft nog één optie: daarvoor moeten we terugkomen met……vijf buisjes plas.Leuk voor de buren morgen als we weer op pad gaan met soeplepel en al.