Tuin

Niels heeft voor de vogeltjes wc rolletjes met pindakaas gemaakt. Kijken we net naar buiten, is een hele wc rol verdwenen. Dat moet wel een hele grote vogel geweest zijn, ik vermoed een wit/bruine met een baardje :-)Een poes in de tuin vanmorgen. Dat moeten we niet hebben met al die vogeltjes dus ik stuur Olle naar buiten en roep: gauw kijken Olle, poes! Olle holt in volle vaart de tuin in, dus je zou denken dat schrikt de poes wel af. Maar de poes zit boven op het vogelhuisje en geeft geen sjoege. Olle ook niet, hij gaat op z'n dikke billen vlak voor het vogelhuisje zitten, met zijn neus in de lucht om poezenluchtjes op te snuiven, dat dan weer wel... onze waakhond ♥Als ik broodkruimels voor de vogels wil strooien, probeer ik dat zo te doen, dat de honden het niet zien. Want vooral Olle vindt die oude kruimeltjes niet te versmaden, als een kruimeldief gaat hij door de tuin, waarbij de meeste kruimels natuurlijk in zijn sik belanden. En de kruimels zijn eigenlijk bedoeld voor het duivenpaartje dat, altijd hevig verliefd, bij ons in de boom woont. Af en toe lopen ze al pikkend bij ons door de tuin en dan moet er wel iets te pikken zijn, nietwaar?Vandaag had ik een hele bak met kruimels van het stokbrood op het aanrecht staan. Telkens als ik met die bak richting achterdeur liep, werden er al oren gespitst. Uiteindelijk de bak toch maar geleegd, helemaal achter in de tuin. Ik dacht dat ongezien gedaan te hebben, maar net zag ik Olle op zijn gemak, pompiedompiedom, richting achtertuin schuifelen. Hij weet dat het niet mag, maar loopt met een schijnbeweging naar de kruimels en wil beginnen met stofzuigeren. Ik roep hem toe: Nee Olle, die zijn voor de vogeltjes. Kijkt meneer op met zo'n onschuldige blik, kuiert door en gaat een grote plas doen, helemaal achter in de tuin. Nee hoor vrouwtje, ik moest echt alleen maar even plassen hoor.....Texel had dit jaar een extra attractie voor Olle: konijntjes in de tuin. Zodra hij er eentje zag, racete hij er achteraan. Gelukkig voor de konijntjes is Olle niet zo snel en trouwens, als hij er al eentje zou inhalen, zou hij echt niet weten wat hij er mee moest doen. Maar leuk was het wel, een beetje stoer achter konijnen aanjagen.Een keer 's nachts moest hij plassen. Dat kwam doordat we naar zee waren geweest, op de een of andere manier moeten er na een strandwandeling altijd liters geplast worden. Dus ik doe de deur van het vakantiehuisje open om Olle naar buiten te laten. Zitten er op ons grasveld zo'n tien konijnen bij elkaar, alsof er een vergadering gaande was. En wat doet Olle? Hij steekt zijn hoofd om de hoek van de deur, ziet al die konijnen en druipt weer af naar binnen. Onze stoere konijnenjager durfde niet naar buiten, held op sokken!