- Miranblogt
- Posts
- Vakantie
Vakantie

Vast herkenbaar voor iedereen met een grote hond: in een vakantiehuisje lijkt je hond opeens heel veel groter dan thuis. Net als de bank die je in de winkel zo mooi vond. Als die wordt bezorgd, neemt hij veel meer ruimte in beslag dan je gedacht had. Als je dat dan combineert met de foto’s van vakantiehuisjes, waar alles er altijd veel ruimer uitziet dan in werkelijkheid het geval blijkt, heb je een vakantie met Diggle. De vakantiepret begint natuurlijk altijd al met de reis in de auto. De meeste ruimte wordt ingenomen door de honden, voor bagage is weinig plek. En een groot deel van de bagage bestaat ook uit hondenvoer, speeltjes, kleedjes, handdoeken, kluiven en borstelspullen. En soms nog een bench. Dus als baasjes reizen we heel licht, zodat Diggle zo veel mogelijk ruimte heeft onderweg. En dan nog krijg je verwijtende blikken, want hij vindt het toch wel een beetje krapjes. Dat het vrouwtje met de benen in de nek zit om plaats te maken voor bagage, dat boeit natuurlijk niet.We kiezen altijd een huisje uit van het type ‘blind paard geen schade’. Dan kan daar alvast niet zoveel misgaan. Zodra we arriveren, stellen we kwetsbare zaken veilig. Vaasjes en fruitschalen op de lage tafel zijn heel leuk, maar dan even niet. Ik moet zeggen, tot nu toe is alles redelijk heel gebleven.Verder is het handig om een huis met een omheinde tuin te huren, dan is de tuin een verlengstuk van de kamer en kan het bakbeest lekker naar buiten. Diggle vindt het heerlijk: in de vakantie mag hij lekker buiten slapen. Behalve als het regent, want ook in een vakantiehuisje zijn er grenzen als het gaat om stank en bagger. Als hij dan binnen slaapt, is er een andere attractie: de baasjes slapen beneden! Hoe heerlijk is het om strak tussen bed en kamermuur te liggen slapen…..dat je, als je weer uit de slaapkamer wilt, achteruit moet lopen om uit te parkeren mag de pret niet drukken. Nog leuker: ’s ochtends voor wekker spelen door met je kop onder de dekens te wroeten, net zo lang tot je een stukje been (of beter nog, een gezicht) vindt om af te lebberen.Die afgesloten tuin moet je trouwens wel altijd even goed checken. Ik zat een keer lekker in het zonnetje te lezen, toen ik over de weg naast het huisje in een flits een Newfoundlander zag lopen. Wat leuk, nog een Diggle! Dat zie je niet zo vaak, dus ik ga het tuinhekje uit om een praatje te maken met de baas. Geen baas te zien natuurlijk, de Newf was onze eigen Diggle, die de kuierlatten had genomen…