Witte broek

Een witte broek, ik weet het, is de goden verzoeken. Maar ja, laatste dag mooi weer van het jaar misschien en  je wilt er ook wel eens een keertje netjes uitzien. In de familie staan we volgens mij al bekend als de familie flodder omdat we op zondag, als de rest van de wereld in pak 1 op visite komt, juist de niet zo schone spijkerbroek en een oud shirt aantrekken. Met van die niet zo elegante wandelschoenen met nog een beetje bagger eraan…Juist omdat zondag de dag is van met de hondjes naar bos of strand, hondjes borstelen en wassen enzovoort. En omdat we de hele week naar het werk wel de keurige kleren aan hebben is het juist lekker om in het weekend een beetje aan te slonzen. Maar goed, die witte broek dus, die had ik gisteren aan. De hele dag was het redelijk goed gegaan, ’s avonds lekker met Olle naar het park. Olle duikt natuurlijk de sloot in. Heel fijn, die natuurvriendelijke oevers: bedoeld voor eendjes die zo makkelijk in en uit het water kunnen waggelen, maar ook ideaal voor baggerbeardies. Het laatste stuk park is opgebroken dus bagger en zand, dat plakt lekker aan een hondenbuik. Thuis aangekomen was ik van plan Olle even af te drogen, maar op de een of andere manier was Olle eerder binnen dan ik en toen had het geen zin meer. Beetje jammer, aangezien mijn hulp net geweest was en alles er spik en span uitzag voor we gingen wandelen. Maar ja, dat duurt bij ons toch al nooit lang. Nou, lekker met een bakkie thee op mijn nieuwe stoel en ja hoor: daar komt Olle met zijn eerste speeltje. Sommige honden gaan wel weg als je ze negeert, Olle gaat gewoon een ander speeltje halen om op je schoot te leggen. Een op het strand gevonden frisbee (stinkt enorm naar rubber, maar Olle is er gek op), een natgekauwde flos, het aangekloven rubber bot…. Niet moeilijk om je voor te stellen hoe de broek er halverwege de avond uitzag…. Het wordt nu weer herfst, dus de donkere broeken kunnen weer uit de kast, daar zie je bagger niet zo op. Aan de andere kant: de witte haren en kwijl dan weer wel….