Zwemmen

Onze eerste Newfoundlander, Lizzy, was een echte waterrat. Een paar maanden oud was ze pas, toen we een keer bij het waterwerk gingen kijken. We mochten proberen of ze aanleg had, dus het vrouwtje ging mee in de roeiboot en Lizzy bleef aan de kant. Nou, ze was niet te houden! Sprong zodra ze mocht het water in, zwom naar de roeiboot en met de dummy in haar bek trok ze (naar haar idee, want er werd uiteraard gewoon mee geroeid) vrouwtje weer veilig naar de kant.

Elke sloot die we tegenkwamen was voor haar, ze sliep altijd met haar hoofd in de waterbak (of gooide de bak eerst om en sliep dan in de plas) en de oefening voor de training ging altijd perfect, maar via de dichtstbijzijnde sloot of plas (zelfs tijdens het examen). Zoals een echte Newf betaamd.

Dus je begrijpt, de verwachtingen waren hoog gespannen toen Diggle kwam. Aan de ene kant is het niet fijn als je hond in elke stinksloot gaat, maar dat waterwerken leek ons wel weer erg leuk om te doen. Bij de eerste de beste gelegenheid gingen we kijken bij het waterwerk in de Bollenstreek. Broer Boyke was er ook en die had duidelijk ervaring. Diggle mocht het ook proberen. Het enthousiasme spatte er niet van af moet ik zeggen. Heel gezellig hoor al die andere honden en mensen, maar het water? Hij bleek een luie zwemmer en werd geholpen met een zwemvest. En daarna is het nooit meer echt goed gekomen.

We namen een klein zwembadje in de tuin. Het leukste daarvan was het eruit slepen van het kleed dat erin lag om niet uit te glijden. We sproeiden hem met de tuinslang, happen in het water vond hij heel leuk, maar gewassen worden: brrr. Elke week gingen we naar het strand of naar een plas hier in de buurt. Diggle keek eerst de kat uit de boom. Een beetje met de voeten in het nat, dat was het wel. Alles geprobeerd om hem enthousiast te maken: lekkertjes mee, leuke dummy’s, en uiteindelijk ook het baasje zelf in zee. Nou die kon roepen wat hij wilde en spetteren en help roepen, Diggle gaf geen sjoege. Dus dan maar de hond aan de lijn en voorzichtig met lekkertjes in het water gelokt. Een keer de dummy gegooid, samen opgehaald. Kortom er is een hele training aan vooraf gegaan. Maar dan heb je ook wat. Nou ja…

Het eindresultaat: aan de lijn gaat Diggle een soort van enthousiast mee de zee in. Hij zwemt één rondje, haalt één keer de dummy en kijkt je dan aan van: zo, dat was het voor vandaag. Die dummy had ik net ook al gehaald, dus als je die weer gaat gooien ga je hem zelf maar halen. Ik ga lekker rollen in het zand, even kijken hoeveel zand ik mee in de auto kan krijgen. Baasje staat in zee te roepen, Diggle op de kant, met de riem strak. En met geen tien politieagenten krijgen we hem op dat moment weer het water in, hoe leuk we ook doen. Dus of het een echte Newf is?

Aan de andere kant: poseren kan hij als de beste, dus je kunt altijd net doen of je bij de reddingsbrigade hoort toch?